„Trwać w uśmiechu”

Zebrała się Rada, będziecie radzić o czasie
Czy też może zawrócić jest sposób?
Czy tego po prostu zrobić nie da się?
Najśmielszej udzielono więc głosu…

Radzicie jak przyjmować czas, więc… radźcie
Wiele się z takiej rady nie zda nauczyć
Ja wiem tyle, że gdyby tak uśmiech zamknąć w klatce
To i tak jedna tylko dzierżyłaby klucze

Bo gdy w zwierciadle życia dojrzysz że już dość Ci
Nie zapytasz „co?”, „jak?” bo będzie wiadome „dlaczego?”
Jak z każdym dniem nie stajemy się wciąż młodsi
Tak z każdym krokiem widzimy co innego

Rady nie dacie, prawdy nie poznacie –
Jednak tym się naciesz, że czas płynie nieustannie,
A z każdą sekundą oddajesz światu kawałek siebie
Żywiąc się tym co ci w życiu tym przypadnie
Poznasz to co należy do ciebie

Tedy nie może się smutna już włóczyć
Ni żałować najlżejszego wdechu
Wystarczy przekręcić ten malutki kluczyk
I trwać, pomimo upływu… w uśmiechu.