New tech, design, editing & 4th level
kwiecień 22, 2008

Miranda Hopkinson MMS “The Temple”: Dzień dobry. Chciałam państwu przedstawić naszego dzisiejszego gościa, profesora Giedymina Halszkę – Okonia, dziekana wydziału Historii GC na Uniwersytecie Korejowskim. Pan profesor poprowadzi wykład pod tytułem “Historia GC – Cztery ery” – wykład ten jest pierwszym z cyklu “All I See is GC” o terminach kolejnych spotkań, będą państwo informowani na bieżąco.
Profesor Giedymin Halszka – Okoń: Witam państwa bardzo serdecznie. Na dzisiejszym wykładzie chciałem państwu przedstawić, tak jak już było powiedziane, kolejne etapy przez jakie przeszła korporacja GC od założenia do tak zwanego 4.0.
Jak państwo za pewne sie orientują początkowy okres działalności “dwóch literek” możemy podzielić na trzy okresy: tak zwaną Złotą Erę, którą datujemy od roku 1999 aż po pierwsze dni 2002, Czas Chaosu periodyzowany na lata 2002 – 2007 (tak zwane Drugie GC) i okres późniejszy trwający właściwie po dzień dzisiejszy czyli Bogowanie.
Wszystko zaczęło się w pewien upalny czerwcowy dzień roku 99. Wtedy właśnie Tomasz Marianowicz Gecia i Chapi Chapka usiedli po raz pierwszy do wspólnego projektu, którym było jak pewnie państwo wiedza osławione Art Galery, o którym prezes Cichy wspominana kartach swojej tajnej autobiografii : “Jeśli ktoś zapamięta z tego tylko mega-but z animacji początkowej to i tak będę zadowolony”. Po sukcesie Art Galery późniejsi GCprezesi postanowili poszerzyć współpracę – powstały szkice do nowych projektów, a jeszcze w październiku tego roku w dniu szesnastych urodzin prezesa Glücka powstanie GCsilesiacorporacion.sl stało się faktem.
Przez następne trzy lata stajnia GC wypuściła rzesze mniej lub bardziej udanych dziełek, którym zawsze towarzyszyła wyjątkowa atmosfera. Dzień definiowany był przez muzykę, która leciała z głośników – “Za równo wtedy jak i później królował przede wszystkim Kazik, ale trzeba przyznać, że przez nasze studio przewinęła sie większość za równo polskich jak i zagranicznych kapel” – wspomina w swojej książce “Partia i Bóg” Chapi Chapka – ale także posiłki serwowane na ławie w studiu, jedzone gdzieś pomiędzy jednym a drugim pomysłem…
c.d.n.